ความสัมพันธ์ของ Jesse กับพ่อและแม่

Jesse แทบไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับแม่เลย เพราะแม่ของเขาเสียชีวิตไม่นานหลังจากคลอดเขา เนื่องจากเสียเลือดมาก แม้เขาจะไม่เคยได้ยินเสียงแม่ หรือจำใบหน้าของแม่ได้ แต่พ่อมักเล่าเรื่องของแม่ให้ฟังอยู่เสมอ ไม่ใช่เพื่อให้เขารู้สึกผิด แต่เพื่อให้รู้ว่าครั้งหนึ่งเคยมีผู้หญิงคนหนึ่งที่รักเขาตั้งแต่ยังไม่ลืมตาดูโลก

ตลอดชีวิต พ่อของ Jesse ไม่เคยโทษเขาแม้แต่ครั้งเดียวที่เป็นสาเหตุให้แม่เสียชีวิต เมื่อ Jesse โตพอจะเข้าใจเรื่องความตายและถามพ่อว่า "ถ้าวันนั้นข้าไม่เกิด แม่ก็คงยังอยู่ใช่ไหม" พ่อเพียงส่ายหน้าแล้วตอบว่า

"แม่ของเจ้าตัดสินใจให้เจ้ามีโอกาสได้ใช้ชีวิต และข้าจะไม่มีวันโทษของขวัญชิ้นสุดท้ายที่นางทิ้งไว้ให้ข้า"

คำพูดนั้นกลายเป็นสิ่งที่ Jesse จำไปตลอดชีวิต

หลังจากแม่เสีย พ่อเลี้ยง Jesse ขึ้นมาเพียงลำพัง แต่เขาไม่ได้เติบโตมากับพ่อเพียงคนเดียว เขาเติบโตท่ามกลางคาราวานของเหล่าโจรที่เดินทางไปด้วยกัน ทุกคนในคาราวานต่างช่วยกันเลี้ยงเด็กคนนี้ คนหนึ่งสอนยิงปืน อีกคนสอนขี่ม้า อีกคนสอนเล่นไพ่ บางคนสอนเอาตัวรอด บางคนสอนทำอาหาร และบางคนก็เป็นคนคอยดุเวลาที่ Jesse ก่อเรื่อง

สำหรับ Jesse คนเหล่านั้นไม่ใช่แค่ลูกน้องของพ่อ แต่เป็นครอบครัว เขาเรียกพวกเขาว่า "ลุง" หรือ "ป้า" ตามความสนิท แม้จะไม่มีสายเลือดเดียวกัน แต่ทุกคนต่างเฝ้ามองเขาเติบโตมาตั้งแต่ยังเดินไม่แข็ง

ความสัมพันธ์ระหว่าง Jesse กับพ่อเต็มไปด้วยความไว้ใจมากกว่าคำพูดหวาน ๆ ทั้งคู่ไม่ใช่คนที่ชอบบอกรักกันตรง ๆ พ่อมักสอนผ่านการกระทำมากกว่าคำพูด ส่วน Jesse ก็แสดงความรักด้วยการอยู่เคียงข้างและช่วยเหลือพ่อทุกครั้งที่ทำได้

แม้ Jesse จะชอบเถียง ชอบแหย่ และแอบสร้างปัญหาให้พ่อปวดหัวอยู่เสมอ แต่ในเวลาสำคัญ เขาจะเชื่อคำสอนของพ่อเสมอ และสิ่งที่เขาภูมิใจที่สุด ไม่ใช่การเป็นโจรที่เก่งที่สุด แต่คือการได้เป็นลูกชายที่พ่อสามารถยิ้มให้ได้

สิ่งที่พ่อสอน Jesse มากที่สุดไม่ใช่วิธีปล้นเกวียนหรือใช้ปืน แต่คือ "คนเราไม่ได้วัดกันที่อาชีพ แต่อยู่ที่สิ่งที่เลือกทำกับหัวใจของตัวเอง" คำสอนนี้จึงกลายเป็นหลักยึดของ Jesse ตลอดชีวิต ไม่ว่าเขาจะถูกคนอื่นเรียกว่าโจร คนร้าย หรืออาชญากร เขาก็ยังพยายามรักษาความเมตตาและหลักการที่พ่อปลูกฝังไว้เสมอ

สำหรับ Jesse แล้ว คำว่า "ครอบครัว" ไม่เคยหมายถึงแค่พ่อหรือแม่ แต่มันคือทุกคนในคาราวานที่ช่วยกันเลี้ยงเขามา หัวเราะด้วยกัน กินข้าวหม้อเดียวกัน และพร้อมเสี่ยงชีวิตเพื่อกันและกัน นั่นคือบ้านหลังแรกของเขา และเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาไม่เคยทอดทิ้งคนของตัวเองในภายหลัง